«قد خسرت صفقه عبد لم تجعل له من حبک نصیبا و قد خاب من رضی دونک بدلا.»دعای عرفه

گاه بدل خدا،زن است،گاه فرزند ، گاه ریاست ، گاه بهشت. همه ی این ها بدل خداست و غیر خدا را به جای خدا گزیدن.

«اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّور.»بقره257

خداوند ولی کسانی است که ایمان آورده‌اند و آنان را از تاریکیها به سوی نور می کشاند.

از کدام ظلمت ؟ از ظلمت ها و تاریکی های نفس که اخلاق و صفات رذیله نفس ظلمت هایی است که خداوند او را از آن بیرون خواهد آورد. همه ی این ها برای این است که انسان بخواهد خودش را برای خدا آراسته و منزه کنند.

(حسد ایمان را می خورد همان گونه که آتش هیزم خشک را می خورد.بحارالانوار،ج70،ص254.)( شش چیز در مومن نیست حسد،لجاجت تا آخر.خصال،ج1،ص358.)

«علمت ان افضل زاد الراحل الیک عزم اراده یختارک بها.»

اگر بنده ای واقعاً خدا را اختیار کرد و برگزید،خدا هم او را از آنها اختیار خواهد کرد و بر می گزیند.و این بنده را دیگر به حال خودش نخواهد گذاشت. مصباح المجتهد،ص 162و815.

از حضرت عیسی علیه السلام سوال کردند:(( ما الاخلاص ؟ قال الذی یعمل ولا یحب ان یمدحه.)) پس اگر کسی عملی کرد و مردم فهمیدند و تعریف او را کردند، خوشش آمد،همین دال بر این است که این عمل خالص نبوده.  

اخلاص چیست؟کسی که کاری می کند و دوست ندارد ستوده شود.